در این تحقیق عملکرد مزرعه ای چهار روش وجین بادام زمینی در منطقه کیاشهر واقع در استان گیلان مورد ارزیابی قرار گرفت. روش های وجین شامل دو روش موتوری (وجین با کولتیواتور تیلری و وجین با روتیواتور تیلری هر یک در سه سطح سرعت پیش روی 1، 1.5 و 2 کیلومتر بر ساعت)، وجین با کولتیواتور چرخ دار دستی و وجین دستی با فوکا بود. بدین منظور از طرح آزمایشی بلوک کامل تصادفی با سه تکرار استفاده شد. صفات مورد مطالعه شامل شاخص وجین کنی، عملکرد محصول، ظرفیت مزرعه ای، انرژی مصرفی و شاخص اقتصادی سود به هزینه بود. نتایج نشان داد که بیشترین شاخص وجین کنی در مرحله اول و دوم وجین محصول به ترتیب با مقادیر 98.61 و 97.37 درصد از روش وجین با فوکا به دست آمد. شاخص وجین کنی مرحله دوم برای همه تیمارهای ماشینی بیشتر از مرحله اول بود. بیشترین ظرفیت مزرعه ای در مرحله اول و دوم به ترتیب با میانگین های 0.1263 و 0.1287 هکتار بر ساعت به تیمار روتیواتور تیلری با سرعت پیشروی 2 کیلومتر بر ساعت مربوط می شد. در میان تیمارهای مورد آزمایش، کمترین انرژی مصرفی با میانگین 307.8 مگاژول بر هکتار از وجین با کولتیواتور دستی به دست آمد. نتایج همچنین نشان داد که بالاترین نسبت سود به هزینه با میانگین کل 2.06 مربوط به تیمار وجین با روتیواتور تیلری با سرعت پیش روی 1.0 کیلومتر بر ساعت بود. بنابراین وجین با روتیواتور تیلری با سرعت پیش روی 1.0 کیلومتر بر ساعت برای زراعت بادام زمینی در منطقه قابل توصیه می باشد.

یکی از مهم ترین عملیات کشاورزی در مزارع چوب، مزارع محصولات ردیفی، باغ ها و گلخانه های سنتی شخم زنی کم عمق، سله-شکنی و حذف علف های هرز می باشد. در این پژوهش یک دستگاه شخم زن-سله شکن سبک وزن (65 کیلوگرم) با موتور 5 اسب-بخار با واحد خاکورز جلوسوار طراحی، ساخت و ارزیابی شد. از یک جعبه دنده تک سرعته سیاره ای برای انتقال توان موتور از طریق یک محور انتقال توان و کاهنده نهایی 90 درجه به تیغه های که در جلو دستگاه نصب شده اند، استفاده شد. کاربرد جعبه دنده سیاره ای علاوه بر تدارک گشتاور مورد نیاز برای عملیات خاکورزی باعث کاهش وزن چشمگیری در دستگاه در مقایسه با روتوتیلرهای مرسوم شد. عرض کار واحد خاکورز با 6 فلنج تیغه نوع C شکل، از 15 تا 60 سانتیمتر قابل تغییر است. آزمون ها با 3 دور واحد خاکورز (200، 250 و 300 دور بر دقیقه) و در شرایط پوشش گیاهی در قالب آزمایش طرح پایه کاملا تصادفی انجام شد. نتایج ارزیابی مزرعه ای نشان دارد که دستگاه برای انجام شخم کم عمق، سله شکنی و حذف علف های هرز در مقایسه با تیلرهای مرسوم کشاورزی دارای سرعت عمل بالاتر و عملکرد رضایت بخش تری بوده و به دلیل جلو سوار بودن مانورپذیری بهتری بخصوص در زمانی که بین ردیف ها عمل می کند، دارد. با توجه به اینکه افزایش دور محور تیغه ها باعث افزایش سرعت پیشروی نیز می شود، نتایج تحلیل آماری نشان دارد افزایش دور محور تیغه ها باعث ریزتر شدن ذرات خاک خاکورزی شده می شود. همچنین با افزایش دور واحد خاکورز شدت عمل دستگاه در شرایط پوشش گیاهی بیشینه مناسب تر و از قفل شدن محور خاکورز جلوگیری می کند.

به منظور بررسی واکنش عملکرد و اجزای عملکرد لوبیاچیتی در شرایط رقابتی با علف های هرز در مخلوط با ذرت و کدوی تخمه کاغذی، آزمایشی در دو مکان (رشت و رودسر) در سال 1392 اجرا شد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل، لوبیاچیتی (100 و 75%)، ذرت – لوبیاچیتی (100:100 و 75:75%) و ذرت ـ لوبیاچیتی ـ کدوی تخمه کاغذی (100:100:100 و 75:75:75%) و دو تیمار وجین و بدون وجین (رقابت) بودند. نتایج نشان داد علف های هرز موجود در رشت نه گونه و در رودسر شش گونه بود. در رودسر علف هرز پهن برگ تاج خروس و در رشت علف های هرز باریک برگ مرغ و پنجه مرغی غالب بودند. در رودسر، تیمار وجین نقش برجسته ای در کنترل علف های هرز داشت، درحالی که در رشت نقش تیمار وجین به دلیل وجود علف های هرز چندساله کمرنگ تر بود. مخلوط های دوگانه و سه گانه، علف های هرز را بهتر از کشت خالص کنترل کردند. در رودسر، بیشترین شمار غلاف در بوته، دانه در غلاف، وزن صددانه و عملکرد دانه لوبیاچیتی در تیمار وجین در کشت خالص و در تیمار رقابت در مخلوط ها به دست آمد. در رشت بالاترین عملکرد دانه در کشت های خالص با تراکم بیشتر به دست آمد. درنهایت، در تیمارهای بدون وجین، کشت های مخلوط دوگانه و سه گانه به سبب کنترل بهتر علف های هرز در مقایسه با کشت های خالص بیشترین عملکرد و اجزای عملکرد را تولید کردند.

در این تحقیق، تغییرات سرعت زاویه ای، شتاب زاویه ای، جرک زاویه ای، نیروهای وارد بر اعضا و تغییرات گشتاور ورودی مورد نیاز برای یک مکانیزم چهار میله ای بررسی شد. برای حل معادلات حاصل و ترسیم نمودارها یک برنامه انعطاف پذیر به کمک نرم افزار Matlab تهیه شد که توانایی محاسبه و ترسیم سرعت، شتاب، جرک، نیروهای وارد بر هر نقطه از مکانیزم و مقدار گشتاور ورودی موردنیاز را دارا می باشد. نتایج نشان داد که روند تغییرات شتاب زاویه ای، جرک زاویه ای و مقادیر نیرو در مکانیزم انتخاب شده، پیوسته بود. با در نظر گرفتن نیروی اعمال شده در مفصل ها و اعضای مکانیزم، جنس مواد و سطح مقطع برای هر عضو به صورت جداگانه حاصل می شود. مقدار گشتاور ورودی مورد نیاز برای انجام کار، با در نظر گرفتن حداکثر مقدار آن در نمودار مربوط حاصل شد.

به منظور بررسی اثر دفعات وجین بر میزان کاهش مصرف علف کش در محصول چغندرقند، یک آزمایش مزرعه ای در سال زراعی 91-90 به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در شهرستان جوین در خراسان رضوی اجرا گردید. فاکتور اصلی غلظت مصرفی علف کش (غلظت های صفر، 25، 50، 75 و 100 درصد مقدار توصیه شده علف کش کلریدازون (پیرامین) به مقدار 3.25 کیلوگرم ماده موثره در هکتار) و فاکتور فرعی دفعات وجین (بدون وجین، یک بار وجین و دو بار وجین در 30 و 60 روز بعد از سبز شدن) بودند. صفات تراکم و وزن خشک علف های هرز، عملکرد ریشه، درصد قند ناخالص (عیار قند)، درصد قند خالص، عملکرد قند، ضریب قلیائیت (آلکالیته)، میزان سدیم، پتاسیم، نیتروژن مضر و درصد قند ملاس مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج آزمایش نشان داد که افزایش دفعات وجین سبب کاهش تراکم علف های هرز، وزن خشک علف های هرز، نیتروژن مضره و افزایش درصد قند خالص، عملکرد ریشه و عملکرد قند شد. کمترین تراکم و وزن خشک علف های هرز در دز توصیه شده علف کش مشاهده گردید. افزایش دز مصرفی علف کش در مقایسه با عدم مصرف سبب افزایش 14.48% عیار چغندرقند، 57.86% نیتروژن مضره، 19.30% قند خالص، 77.67% عملکرد ریشه و 111.17% عملکرد قند و کاهش 18.77% میزان پتاسیم 28.84% میزان سدیم، 52.76% و ضریب قلیایت شد. برای کلیه صفات مورد مطالعه، به جز تراکم علف هرز، اختلاف آماری معنی داری بین دز توصیه شده و 75% دز توصیه شده مشاهده نشد. در مجموع نتایج آزمایش نشان داد که در شرایط یک بار وجین امکان کاهش 25% غلظت مصرفی و در شرایط دو بار وجین امکان کاهش 50% دز مصرفی علف کش پیرامین با تولید عملکرد اقتصادی (عملکرد ریشه) مطلوب ممکن است.

در این تحقیق، روشهای مختلف مبارزه مکانیکی با علف های هرز شامل وجین کن چرخان، فاروئری و دوار و وجین دستی و شاهد (عدم مبارزه با علف های هرز) در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار مقایسه شد. تعداد علف های هرز قبل از انجام آزمایش شمارش شد و تفاوت فراوانی بین تیمارها معنی دار نبود. بعد از اعمال تیمارهای آزمایش، میزان تاثیر وجین دستی و وجین کن دوار بر جمعیت علف های هرز یکسان بود (P>%5). تفاوت وجین کن فاروئری و چرخان معنی دار نبود ولی تفاوت این دو با تیمارهای وجین دستی و وجین کن دوار معنی دار بود (1%>P) .متوسط ظرفیت مزرعه ای وجین کن ها 0.75 ha/h بود. وجین کن فاروئری دارای بیشترین و وجین دستی کمترین بازده نهایی بود. با توجه به هزینه ها، درآمد و بازده نهایی، بهترین روش ها، به ترتیب وجین کن فاروئری، دوار، چرخان و وجین دستی بودند.

یکی از روشهای مبارزه با علف هرز، وجین مکانیکی است. در این مقاله یک روش جدید برای انجام عملیات وجین به روش مکانیکی ارایه شده است. برای طراحی این روش از حرکت ساده دست کشاورز برای عمل وجین، استفاده شده است. دستگاه وجین کن از تعدادی مکانیزم مشابه تشکیل شده که هر مکانیزم مجهز به یک تیغه عامل بوده و مسیر تیغه های عامل در حین کار به صورت رفت (مرحله فعال) و برگشت (مرحله غیر فعال) است. در طراحی این مکانیزم از روش سه نقطه دقت استفاده شده است. برای حل معادلات حاصل از حرکت مکانیزم و ترسیم مسیر آن، از نرم افزار MATLAB استفاده شد. با در نظر گرفتن کلیه پارامترها و حل معادلات مربوط به آنها، یک مکانیزم چهار میله ای لنگ و آونگ برای دستگاه وجین کن شفره ای پیشنهاد شد.

به منظور بررسی تاثیر زمان وجین علف های هرز بر عملکرد و اجزاء عملکرد کنجد، آزمایشی به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی 88-1387 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل ژنوتیپ های کنجد (توده بومی کلات و رقم اصلاح شده اولتان) به عنوان عامل اصلی و دوره های وجین علف هرز ( وجین تا 40, 30, 20, 55 و 70 روز پس از سبز شدن و وجین از 40, 30, 20, 55 و 70 روز پس از سبز شدن به همراه دو تیمار تداخل تمام فصل علف های هرز با کنجد و وجین تمام فصل آنها) به عنوان فاکتور فرعی بودند. نتایج نشان دادند که با افزایش دوره تداخل علف هرز در اول فصل و یا در آخر فصل، عملکرد و اجزای عملکرد کنجد به طور معنی دار (p£0.01) کاهش و با افزایش طول دوره وجین عملکرد دانه افزایش یافت. تعداد کپسول در بوته مهمترین جزء اجزای عملکرد بود که همبستگی بالایی با عملکرد (** (r=0.70داشت. نتایج نشان داد که در توده کلات تداخل علف های هرز تا30 روز و در رقم اولتان تا 40 روز پس از سبز شدن گیاه زراعی سبب کاهش معنی دار عملکرد نشد، ولی تداخل پس از آن سبب کاهش عملکرد هر دو ژنوتیپ کنجد شد.